Pospiech metodyk

Ogień jest bardzo niszczycielską siłą. Jak na własnej możliwości znajdzie odpowiednie na spalenie substancje, poddaje je totalnej destrukcji. Nieplanowany proces spalania może zdobyć niemal całe znane nam materiały - ciała stałe, ciecze i gazy. W relacje od spalanego artykułu do poskramiania pożarów daje się różne sposoby gaśnicze. Najmodniejszym jest oczywiście woda. Przecież nie w wszelkim przykładu można się nią podawać. W pożarach wykorzystuje się i dość często piany czy proszków. Mniej znanym faktem jest granie pary wodnej do dławienia ognia i gaszenia jego rozszerzania się. Mniejsza popularność pary wynika chyba z ostatniego, że wolno ją wykorzystywać jedynie w mieszkaniach zamkniętych a do gaszenia jedynie określonych pożarów. Para jako materiał gaśniczy (ang. steam fire extinguishing) nie dodaje się na model do gaszenia płonących lasów. Nie wyróżnia to, że nie ważna spośród niej używać podczas gaszenia palącego się drewna. Para jest silnym rozwiązaniem między innymi podczas pożarów w pomieszczeniach służących do suszenia drewna, jednak metraż tych pomieszczeń nie może przekraczać 500 metrów kwadratowych. Proces gaszenia parą polega na dawaniu jej pod ciśnieniem w region pożaru. Dzięki temu następuje rozrzedzenie gazów palnych przesuwających się w jego rejonie, spada też stężenie tlenu, co w konsekwencji uniemożliwia jego rozwój, i po paru minutach gaśnie ogień. Parę odnosi się nie wyłącznie do gaszenia pożarów ciał stałych, ale i cieczy i gazów. Zaś w niniejszych przykładach ogień musi się szerzyć jedynie na terenie zamkniętym. W obszarze otwartym para wodna traci swoją skuteczność jako sposób gaśniczy.