Zagrozenie wybuch gazu

Dyrektywa ATEX w polskim systemu prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Stosuje się do produktów danych do praktyce w strefach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe produkty muszą robić surowe wymagania zwracające się nie tylko do bezpieczeństwa lecz jeszcze do opieki zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W zasadę przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a też powiązane spośród tym wszelkie procedury oceny w centralnej mierze uzależnione są z stanu zagrożenia środowiska, w którym dane danie będzie tworzyło. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi robić określony produkt, by mógł być kojarzony w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. A o które strefy chodzi? Przede wszystkim mowa tutaj o kopalniach węgla kamiennego, gdzie występuje bardzo duże zagrożenie wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na jakości. Jest ich dwie. W pierwszej grupie znajdują się urządzenia, które rzuca się w podziemiach kopalni i na powierzchniach, jakie mogą być zagrożone wybuchem metanu. Druga grupa przenosi się do urządzeń, które wprowadza się w przeciwnych miejscach, ale które mogą być zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludzi urządzeń idących w strefach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Ale bardziej szczegółowe wymagania można z możliwością zlokalizować w umowach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że dania dopuszczone do publikacji w przestrzeniach zagrożonych wybuchem powinny być oznakowane znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, jaki powinien być określony, widoczny, trwały i prosty.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm ochrony lub pojedyncze urządzenia w punkcie zapewnienia współprac z podstawowymi przepisami i oczekiwaniami dyrektywy. Należy również pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa zasada ATEX 2014/34/UE.